Paul Schrader'ın yönetmen koltuğunda oturduğu 1985 yapımı 'Mishima: A Life in Four Chapters', sadece bir biyografi filmi değil, aynı zamanda sanat, hayat ve ölüm üzerine derin bir meditasyondur. Film, 20. yüzyıl Japon edebiyatının en çalkantılı ve tartışmalı figürlerinden Yukio Mishima'nın hayatını, geleneksel anlatı kalıplarının dışına çıkarak 'dört bölüm' halinde sunar. Bu bölümler, gerçek hayattan sahneler, Mishima'nın edebi eserlerinden uyarlanan dramatik sahneler ve onun felsefesini yansıtan estetik görüntülerle iç içe geçmiştir.

Filmin en dikkat çekici yanı, Ken Ogata'nın başrolde sergilediği olağanüstü performanstır. Ogata, Mishima'nın karmaşık iç dünyasını, sanata olan tutkusunu, estetik kaygılarını ve nihayetinde trajik sonunu inanılmaz bir derinlikle yansıtır. Schrader'ın yönetimi, Philip Glass'ın unutulmaz müzikleri ve John Bailey'nin görsel olarak çarpıcı sinematografisi ile birleşerek, izleyiciyi adeta bir sanat eserinin içine çeker.

'Mishima: A Life in Four Chapters', bir yazarın portresinden çok daha fazlasıdır. Japon toplumunun II. Dünya Savaşı sonrası geçirdiği dönüşüm, gelenek ile modernite arasındaki çatışma ve bir sanatçının bunların arasında nasıl parçalandığını gözler önüne serer. Film, neden izlenmeli? Çünkü sıradan bir biyografi olmanın çok ötesinde, cesur anlatımı, görsel ihtişamı ve varoluşsal sorgulamalarıyla sinema sanatının unutulmaz bir örneğini teşkil eder. Sanatın hayatla, hayatın da ölümle olan ilişkisini anlamak isteyen her izleyici için vazgeçilmez bir başyapıttır.