Guillermo del Toro'nun yönetmen koltuğuna oturduğu ilk uzun metraj filmi olan Cronos (1992), sıra dışı bir vampir miti anlatısı sunuyor. Film, 16. yüzyılda bir simyacı tarafından yaratılan ve dört yüzyıl sonra antikacı Jesús Gris ile torunu Aurora'nın eline geçen gizemli bir mekanizmanın etrafında şekillenir. Bu 'Cronos' cihazı, kullanan kişiye gençlik ve ölümsüzlük vaat ederken, beraberinde kan susuzluğu ve karanlık bir dönüşüm getirir. Jesús, cihazın çekimine kapıldıkça, zengin ve ölümcül hasta iş adamı De la Guardia ile onun agresif yeğeni Angel'ın da hedefi haline gelir.

Del Toro, bu filmde daha sonraki işlerinde de sıklıkla işleyeceği temaların ilk izlerini sürer: din, ölümsüzlük arzusu, masumiyet ve yozlaşma. Federico Luppi, Jesús rolünde yaşlanma, tutku ve insanlık arasındaki mücadeleyi son derece dokunaklı bir şekilde yansıtır. Ron Perlman ise Angel rolünde unutulmaz bir kötü adam portresi çizer. Filmin gotik ve düşsel atmosferi, özenli prodüksiyon tasarımı ve sembolik anlatımıyla dikkat çeker.

Cronos, sadece bir korku veya fantastik film değil, aynı zamanda insanın zayıflıklarına, açgözlülüğüne ve ölüm karşısındaki çaresizliğine dair derinlikli bir dramadır. Aile bağlarını, özellikle de Jesús ile torunu Aurora arasındaki saf sevgiyi merkeze alarak, hikayeye duygusal bir ağırlık katar. Meksika sinemasının bu önemli eseri, del Toro'nun kariyerinin başlangıcını görmek ve benzersiz görsel anlatımının köklerini keşfetmek isteyenler için mutlaka izlenmesi gereken bir yapımdır. 94 dakikalık süresi boyunca izleyiciyi sürükleyici ve düşündürücü bir yolculuğa çıkarır.