Joe Wright'ın yönettiği 2011 yapımı 'Hanna', geleneksel aksiyon filmi kalıplarını kıran benzersiz bir yapım. Film, Finlandiya'nın uzak ormanlarında, eski bir CIA ajanı olan babası Erik Heller (Eric Bana) tarafından izole bir şekilde yetiştirilen Hanna (Saoirse Ronan) adlı genç bir kızın hikayesini anlatıyor. Hanna, sıra dışı fiziksel yetenekler, keskin bir zeka ve birden fazla dil bilgisiyle donatılmış bir savaş makinesi olarak eğitilmiştir. Ancak onun gerçek sınavı, babasının verdiği bir görevle 'dış dünyaya' adım attığında başlar.

Hanna'nın hedefi, acımasız CIA ajanı Marissa Wiegler'dır (Cate Blanchett). Film, Hanna'nın Wiegler ve ekibinden kaçarken aynı zamanda normal bir genç kız olmanın ne demek olduğunu keşfetme çabasını ustalıkla işliyor. İlk defa elektriği, müziği ve arkadaşlığı deneyimleyen Hanna'nın bu naif keşifleri, filmin aksiyon sahneleriyle tezat oluşturarak derinlik katıyor.

Saoirse Ronan'ın Hanna rolündeki performansı filmin bel kemiğini oluşturuyor. Ronan, karakterin hem vahşi yeteneklerini hem de içindeki çocuksu merakı inandırıcı bir şekilde yansıtıyor. Cate Blanchett ise soğuk, hesaplayıcı ve rahatsız edici derecede zarif bir antagonist olarak unutulmaz bir Marissa Wiegler portresi çiziyor. Eric Bana'nın babası Erik Heller rolü ise sınırlı ekran süresine rağmen etkileyici.

Film, Chemical Brothers'ın elektronik ve deneysel müziklerinden oluşan unutulmaz soundtrack'i, Alwin H. Küchler'in çarpıcı görüntü yönetimi ve dinamik aksiyon sekanslarıyla dikkat çekiyor. 'Hanna', sadece bir kovalamaca filmi olmanın ötesine geçerek, kimlik, özgürlük ve insan doğası üzerine düşündürücü sorular soruyor. Geleneksel kahramanlık anlayışını sorgulayan, görsel olarak çarpıcı ve oyunculuk performanslarıyla öne çıkan bu film, izleyiciye sıradan bir aksiyon macerasından çok daha fazlasını vaat ediyor.