Martin Scorsese'nin 2011 yapımı 'Hugo' filmi, izleyiciyi 1930'ların büyülü Paris'ine, bir tren istasyonunun gizli geçitlerine götürüyor. Film, babasını kaybetmiş ve istasyonda saatleri ayarlayarak yaşayan yetim Hugo Cabret'in hikayesini anlatıyor. Hugo'nun tek tutkusu, babasından kalan ve bir anahtar eksik olan gizemli bir otomatı tamamlamaktır. Bu arayış onu, istasyondaki acımasız istasyon şefinden kaçarken, huysuz bir oyuncakçı olan Georges Méliès ve onun manevi kızı Isabelle ile kesişen yollara sürükler.

Asa Butterfield'ın canlandırdığı Hugo karakteri, kayıp ve umut duygularını son derece içten bir şekilde yansıtıyor. Chloe Grace Moretz ise Isabelle rolüyle merak ve zekayı temsil ediyor. Ben Kingsley'in Georges Méliès performansı ise unutulmaz; hüzünlü, öfkeli ve nihayetinde ilham verici bir karakteri sahneye taşıyor. Scorsese, bu filmle sadece bir macera anlatmıyor, aynı zamanda sinemanın ilk dönemlerine ve bir efsanenin, Georges Méliès'in hayatına saygı duruşunda bulunuyor. 3D teknolojisini bir sanat formu gibi kullanarak izleyiciyi görsel bir şölene davet ediyor.

'Hugo', sıradan bir aile macerasından çok daha fazlası. Gizem, dram ve fantazi unsurlarını harmanlayan film, her yaştan izleyiciye hitap eden evrensel temalar işliyor: aidiyet arayışı, hayallerin peşinden gitmenin önemi ve geçmişin izlerini anlamlandırma çabası. Görsel efektleri, kostümleri ve set tasarımıyla adeta bir dönem filmi şaheseri. Eğer kalbinizi ısıtacak, sizi büyüleyecek ve biraz da sinema tarihi hakkında düşündürecek bir film arıyorsanız, Hugo'yu mutlaka izlemelisiniz. Bu, Scorsese'nin sinemaya olan aşkını perdeye yansıttığı, sihirli ve unutulmaz bir yolculuk.