Tom Stoppard'ın aynı adlı oyunundan uyarlanan ve kendisinin yönettiği 1990 yapımı 'Rosencrantz & Guildenstern Are Dead', sinema tarihinin en sıra dışı ve zekice yapımlarından biridir. Film, William Shakespeare'in ölümsüz eseri Hamlet'teki iki ikincil karakteri, Rosencrantz ve Guildenstern'i merkezine alır. Ancak burada Hamlet hikayenin arka planına itilirken, esas odak, kendi varoluşlarının ve yazgılarının farkında olmadan, bir tiyatro oyununun içinde sıkışıp kalmış bu iki zavallı karakterin absürt ve komik arayışıdır.

Gary Oldman (Rosencrantz) ve Tim Roth (Guildenstern) ikilisi, rollerine mükemmel bir uyum sağlayarak, kafa karışıklıklarını, varoluşsal endişelerini ve sürekli birbirlerine karıştırılmalarının yarattığı komik durumları unutulmaz bir şekilde yansıtıyor. İkisinin kimin kim olduğunu bile tam olarak bilememesi, filmin temel mizah kaynaklarından birini oluşturur. Richard Dreyfuss ise gezgin bir tiyatro topluluğunun lideri 'Oyuncu' rolüyle filme felsefi derinlik ve teatral bir hava katıyor.

Stoppard'ın yönetmenliği, oyun metninin sinemaya uyarlanması konusunda bir ders niteliğindedir. Sahneler arası geçişler, diyalogların ritmi ve karakterlerin ana hikayeye (Hamlet'e) sürekli temas edip yine kendi varoluşsal bunalımlarına dönmeleri ustalıkla işlenmiştir. Film, komedi, dram ve felsefeyi harmanlayarak, izleyiciyi 'kader', 'özgür irade' ve 'anlam arayışı' üzerine düşündürür.

Bu filmi izlemek, sadece eğlenceli bir komedi deneyimi değil, aynı zamanda edebiyat, tiyatro ve sinemanın kesişim noktasında yer alan zekice bir yapıtla tanışmak demektir. Shakespeare severler için farklı bir perspektif, absürt komedi tutkunları için ise derinlikli bir şölen sunar. Performanslar, diyaloglar ve yönetmenlik açısından 90'ların en özgün filmlerinden biri olan 'Rosencrantz & Guildenstern Are Dead', tekrar tekrar izlenmeyi hak eden bir başyapıttır.